Geneza, zmiany organizacyjne i kierownicze

Powołaniu Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu w 1951 roku towarzyszyło utworzenie wielu nowych jednostek naukowo-dydaktycznych. Jedną z nich była uruchomiona 1 września 1952 roku Katedra Uprawy Łąk i Pastwisk, której aktualną kontynuatorką jest Katedra Łąkarstwa i Krajobrazu Przyrodniczego. Po raz pierwszy w dziejach Wielkopolski do rozwiązywania kwestii związanych z gospodarką łąkową powołano wówczas samodzielną jednostkę naukowo-dydaktyczną. Funkcję kierownika Katedry Uprawy Łąk i Pastwisk objął dr Marian Falkowski, ówczesny adiunkt w Katedrze Ogólnej Uprawy Roli i Roślin Uniwersytetu Poznańskiego, który pełnił ją do 1 września 1970 roku, to jest do momentu likwidacji katedr na uczelni i stworzenia struktury instytutowej. W nowym Instytucie Uprawy Roli i Roślin na początkowym etapie jego działalności nie nadano „łąkarstwu” żadnej struktury organizacyjnej. Stan taki utrzymał się do 1975 roku, kiedy wyodrębniono Zespół Naukowo-Dydaktyczny Uprawy Łąk i Pastwisk, którego kierownikiem została doc. dr hab. Maria Grynia. W 1978 roku utworzono w miejsce zespołu Zakład Łąkarstwa, w którym funkcję kierownika objął dr hab. Józef Szoszkiewicz. W roku 1981 zniesiono w Uczelni strukturę instytutową i w dniu 1 września reaktywowano Katedrę Łąkarstwa. Kierownikiem nowej samodzielnej jednostki naukowo-dydaktycznej w latach 1981-1984 była doc. dr hab. Maria Grynia. Od 1 września 1984 roku do 30 września 2009 roku, a więc przez 25 lat, kierownikiem Katedry był prof. dr hab Stanisław Kozłowski. W roku 2009 zmodyfikowano nazwę katedry na Katedrę Łąkarstwa i Krajobrazu Przyrodniczego oraz wydzielono w jej strukturze dwa zakłady: Zakład Bioróżnorodności Ekosystemów oraz Zakład Łąkarstwa i Trawoznawstwa, które od 1 stycznia 2018 roku pozostają w strukturze katedry w randze pracowni. Od 1 października 2009 roku funkcję kierownika Katedry pełni prof. dr hab. Piotr Goliński.